Zie Hoe het Gesprek Werkelijk Verlopen Is
Plak een transcript met sprekernamen en je krijgt de cijfers: je praat-luisterverhouding, hoe lang je langste ononderbroken spreektijd duurde, hoe vaak het gesprek van spreker wisselde, en hoeveel vragen elke partij stelde.
Kies welke spreker jij bent en de coachingnotities volgen daaruit voort. Het transcript wordt op je apparaat geparseerd en geteld, wat van belang is wanneer het gesprek een echt klantgesprek betreft.
Praatverhouding Is het Getal Dat Niemand Controleert
Elke verkoper heeft een mening over hoeveel zij praten tijdens een gesprek. Bijna niemand heeft een meting, omdat een meting vroeger betekende dat iemand meeluisterde en de score bijhield.
Het is een woordtelling en een deling, daarom is het de moeite waard om te doen. Jouw woorden gedeeld door het totale aantal woorden, per gesprek, en plotseling heeft hetgeen waar iedereen een gevoel over heeft, een getal gekregen. Het getal is op zichzelf geen oordeel, maar het is een feit, en het is handmatig controleerbaar als je het er niet mee eens bent.
Wat het nuttig maakt, is de vergelijking over tijd in plaats van een enkele meting. Eén gesprek van zeventig procent kan een demo zijn geweest waarbij praten de taak was. Vijf ontdekkingsgesprekken achter elkaar op zeventig procent is een patroon.
De Langste Ononderbroken Spreektijd Telt Meer Dan de Verhouding
Als je hier maar naar één getal kijkt, kijk dan naar dit.
Een gesprek kan op een respectabel vijftig procent zitten en toch slecht zijn verlopen, omdat de vijftig procent tot stand kwam als één monoloog van zeshonderd woorden in het midden terwijl de andere partij wachtte. Gemiddelden verbergen dat volledig. De langste ononderbroken spreektijd doet dat niet.
Dit telt opeenvolgende beurten in plaats van losse, wat is hoe een monoloog daadwerkelijk verschijnt in een transcript: één lang antwoord verdeeld over meerdere paragrafen door degene die het transcript heeft gemaakt. Deze als aparte beurten behandelen zou een toespraak van vier minuten eruit laten zien als vier korte.
Voorbij ongeveer tweehonderd woorden stopt een luisteraar met volgen en begint te wachten op een opening. Dat is de eerste plek om te snoeien, en het is veel meer uitvoerbaar dan het bijsturen van een verhouding.
Vragen, en Waarom het Aantal Laag Is
Het aantal vragen correleert vaak met wat je eigenlijk wilde van een ontdekkingsgesprek, namelijk uitvinden wat de andere partij nodig heeft.
Zowel expliciete vragen als die welke hun vraagteken verloren zijn geteld, omdat machinetranscripties voortdurend leestekens weglaten. “Hoeveel mensen treft dat” is een vraag, ongeacht of een transcript de moeite nam om het te markeren.
Het aantal is meestal lager dan mensen verwachten, en het is meestal het laagst precies in de gesprekken waar de praatverhouding het hoogst was. Die twee metingen bewegen vaak samen, en ze naast elkaar zien is overtuigender dan elk afzonderlijk.
Wat Dit Bewust Niet Doet
Het vindt geen bezwaren, toezeggingen of volgende stappen.
Die vereisen lezen voor betekenis, niet tellen. Een patroonherkenner die zoekt naar bezwaren zou “dat klinkt duur” markeren en “ik moet nadenken over de timing” missen, wat degene is die de deal daadwerkelijk heeft gedood. Het produceren van een zelfverzekerde lijst van bezwaren die het echte bezwaar mist, is erger dan geen lijst produceren, omdat mensen de lijst vertrouwen.
Dus deze helft is de meetbare helft, en het is eerlijk over het zijn daarvan. Voor de betekenis-lees-helft werkt de vergadering analysator vanuit een opname en produceert een transcript, actiepunten en hoofdstukken, en je kunt er direct vragen over bezwaren stellen.
Het telt ook woorden in plaats van seconden, tenzij je transcript timings bevat. Een snelle spreker en een langzame met hetzelfde aantal woorden krijgen dezelfde verhouding, zelfs als de langzamere langer aan het woord was. Als seconden belangrijk voor je zijn, gebruik dan een transcript met tijdstempels.
Het Vereist Sprekerlabels
Dit is de enige vereiste, en het is de moeite waard om dit duidelijk te zeggen: een transcript zonder sprekers kan niet in een ratio worden verdeeld.
Wat werkt is elke regel die een spreker benoemt, gevolgd door een dubbelepunt. Voorafgaande tijdstempels zijn prima en worden verwijderd, een tijd in haakjes na de naam is prima, VTT-stemfragmenten worden gelezen, en een regel die de beurt van de vorige spreker voortzet, wordt daaraan gekoppeld in plaats van een eigen beurt te worden.
Wat niet werkt is een muur van tekst, hoe goed deze ook is. De meeste vergadertools labelen sprekers standaard, en als die van jou ze “Spreker 1” en “Spreker 2” labelt, is dat voldoende, aangezien jij kiest wie jij bent.
Een Transcript Krijgen om te Analyseren
Als je de opname hebt maar geen transcript, dan produceert de transcriptgenerator er een met sprekerlabels, wat het benodigde formaat is. Voor een telefoongesprek opgenomen op een telefoon, verwerkt de telefoongesprek samenvatter de opname en het transcript samen.
Als het transcript dat je hebt vol staat met tijdstempels en vulwoorden, verwijdert de transcriptopschoner dat, en de transcriptformatter kan eerst sprekerlabels in een consistente vorm plaatsen.
